Tómamít

Tímamót framundan, skruddum lokað og aurar inná bók. Nei, meina mínustalan í heimabanka lækkar.

Svo er Lína líklega að flytja til Danmerkur næsta haust. Hvað geri ég þá?

Skoðaði leigulistann og mér hryllir við leiguverðinu. Þó maður eigi ekki bót fyrir rass gæti ég fengið ofur íbúðarlán en ég er ekki að fara að kaupa. Uss nei. Ég fékk mér tímaritsáskrift í fyrra (sem ég er reyndar ekki lengur með) og það er nógu mikil skuldbinding. En ég á kött sem ég er skuldbundin og það er nóg fyrir mig, allavega í bili.

Hef vafrað um og skoðað atvinnuauglýsingar. Séð hitt og þetta sem ég gæti hugsað mér að vinna við, en þó er ekkert sem stendur uppúr spennandilagað séð. Væri til í að leysa einhverja/einhvern? af sem fer í fæðingarorlof. Já - skuldbindingarlega séð.

Samt...

Væri ekki amalegt að geta sagst hafa lifað eins og þessi í tæpt ár. Hafa selt allt draslið og keypt one-way ticket to Brazile. Vinna sér inn aur, skemmta sér og safna smátt og smátt fyrir fari aftur heim.

Ef maður hefur ekkert til að deyja fyrir hefur maður ekkert til að lifa fyrir... draumar draumar... Tala minna, gera meira.



Markmið: Á næstar ári ætla ég að hætta að vera svona mikið sófadýr eins og ég hef verið hér í Bogahlíð.